Alexander Wagener2019-01-16T10:26:21+00:00

Alexander Wagener (55)

“Begeleider in de verstandelijk beperkten zorg, nu bij het Westerhonk in Monster, en (sinds 1995!) sportjournalistiek bedrijven bij Het Krantje, de huis-aan-huis-weekkrant voor Leidschendam-Voorburg, Stompwijk en Den Haag-Leidschenveen. Deze twee banen maken mij zo blij dat ik met heel veel plezier naar mijn werk ga. Ik heb altijd sociaal werk gedaan. Eerder werkte ik bijna 25 jaar in de jeugdzorg. Ik vind iets niet snel zielig, maar de realiteit is dat sommigen door het leven op achterstand worden gezet. En ik vind dat iedereen een eerlijke kans verdient. Kan ik daar aan bijdragen, zal ik dat niet nalaten. En zo kijk ik ook naar mijn deelname aan de jury van de Sportprijzen Leidschendam-Voorburg 2018. Het is weer een eer om alle inzendingen, en dat waren er meer dan vorig jaar, te bekijken en te beoordelen. Er loopt in alle leeftijdscategorieën veel sportief volk rond binnen de gemeentegrenzen. In mijn vrije tijd ben ook ik graag samen met anderen aan het sporten. Ik loop lange afstanden hard bij een atletiekclub in het Westland, doe aan spinnen en crossfit in de plaatselijke sportschool. En ik tennis en fiets af en toe ook nog. Allemaal op een bescheiden recreatief niveau maar met veel voldoening. Het houdt me fit en in evenwicht tot mijn werk in de zorg en het sportverslaggeven vanaf de zijlijn. Ik schrijf en fotografeer met oog voor het verrassende en aparte. Ondanks de hoge mate van herkenbaarheid en herhaling, maak ik in het amateurvoetbal wekelijks aparte dingen mee. Er gebeurt altijd wat. Al moet ik voor die kleine maar verrassende voorvalletjes, situaties en gebeurtenissen wel mijn ogen en oren goed de kost geven. Ik schrijf de dingen op zoals ze zijn, maar zal ze nooit uit hun context halen, en ik probeer verder te kijken dan de uitslag. Daar valt meer dan genoeg te zien en te beleven. Voor mijn vaste sportpagina in Het Krantje, 1265 woorden en 3 foto’s, zoek ik waar mogelijk de human interest-kant. Het verhaal achter de sporter boeit me. Ik ga er helemaal in op. Dat is ook één van de dingen die ik er mooi aan vindt. Misschien ook wel waarom ik het nodig heb. Ik ken de kracht van het kleine, het oude en het vertrouwde. Inmiddels woon ik al weer bijna 20 jaar in Honselersdijk, maar ik ben een geboren en getogen Leidschendammer. Zat er op het Veurs College, (zaal)voetbalde er bij SEV en Gymnova, floot er mijn (zaal)voetbalwedstrijden, vlagde er bij SEV 1, en ik zette er mijn eerste schreden op het journalistieke vlak bij het RTV Midvliet-radioprogramma Midvliet Magazine Sport, wat in 2018 gelukkig weer terug is onder de naam Sporttribune. Ik merkte dat ik er grote behoefte aan had voeling met mijn thuisgrond te houden. Dat ik ieder jaar weer voor de jury gevraagd wordt vind ik ontzettend leuk. Ik voel me het wandelend werkgeheugen van de sport in mijn eigen stad. In Honselersdijk geniet ik ook nu nog ten volle van het verenigingsleven. Ik fluit nog steeds mijn wedstrijdjes bij de jeugd en senioren van de S.V. Honselersdijk, waar mijn zoons voetballen. Ook ben ik er vlagger bij het tweede elftal. Maar de hang naar Leidschendam blijft. Mijn moeder en mijn broer wonen er nog. Noem mij maar de Leidschendamse factor in de jury. Met zijn sportverleden bij DEVJO en RKAVV heeft voormalig clubvoorzitter van RKAVV en collega-jurylid Henry Steffens zijn roots in beide delen van de fusiegemeente. Betaald voetbalscheidsrechter en eveneens jurylid Edwin van de Graaf is Voorburger. En dus is ook de jury in balans. U als publiek mag ook jureren. Doe het, maak er gebruik van. Tezamen met de punten van de clubvoorzitters van diverse sportclubs uit Leidschendam-Voorburg en Stompwijk is een eerlijke gang van zaken gewaarborgd. Ik wens u veel plezier op het Sportgala 2019, alwaar de sportman, sportvrouw, sporttalent, gehandicaptensporter, sporticoon en sportteam van 2018 bekend zullen worden gemaakt. Tot ziens!